Maar tot die tijd is het hard werken. Vanochtend ben ik in het Tokyo-rampencentrum geweest. Daar heb ik brandjes geblust en een aardbevingssimulatie meegemaakt. Zo, dat is freaky! Je wordt echt op de grond gegooid en de koelkast viel om op ons. Gelukkig was ie van piepschuim!
Er schijnen hier jaarlijks heel wat aardbevinkjes plaats te vinden en een keer in de honderd jaar, zoals die van 1923 in Kobe. Daar zitten ze dus alweer een beetje op te wachten als het ware...
Vervolgens heb ik in een mini-restaurantje gegeten en daar was ik totaal kwijt dat ik in Tokyo was. Het had ook China of Noord-Vietnam kunnen zijn. Een oud echtpaar dat een restaurantje (of eigenlijk noodleshopje) runt met drie tafeltjes. Aangezien wij het merendeel van de kanji (Chinese tekens) op de kaart niet kenden heeft ze ons heel geduldig uitgelegd wat wat was, superaardig. Vervolgens heeft haar man verwoed voor ons dumplings en noodles gebakken. Heerlijk! Ja dat eten is prima! Ik moet er alleen erg op letten dat ik mijn groente binnenkrijg, die heb je hier weinig...
Ben vanmiddag trouwens ook nog in het Suntory Museum geweest, ontworpen door, jawel, Kengo Kuma! De architect waar ik ga stage lopen. Ik heb staan smullen, het was prachtig, wat die Japanners met materialen kunnen, dat is echt ondenkbaar in Nederland. Ja, ik had er al zin in, maar ik krijg nu ook steeds meer zin in de daadwerkelijke stage! Ja, het ontwerpen begint toch te kriebelen...
Nou, voor zover de update. Tot later!
X
Banana Fuck o kokonotsu onegai shimasu
Geen opmerkingen:
Een reactie posten